گروه توسعه کار تيمي ایرانیان

مناسبتهاي زيبايي از تاريخ کهن ايران ، بجا مانده است که به انجام آنها خود را متعهد 

مي دانيم ، از جمله : شب يلدا.

چندان کاري به چرايي و چگونگي آن ندارم بلکه قصد دارم تا نگاهي گروهي – تيمي

 به اجراي اين مناسبت بياندازم . براي به اجرا در آوردن اين مناسبت که آن را

 بصورت جشن مي شناسيم ، در خانه يکي از بزرگان جمع مي شويم ( او مي تواند

 نقش رهبر گروه را داشته باشد) ، تدارک شامي و غذايي . همه فاميل دوست 

دارند به نوبه خود در اجراي اين جشن سهيم باشند پس هر يک به تامين بخشي

 از مايحتاج جشن مبادرت مي ورزند: پسته ، تخمه ، آجيل ، شيريني ، انار دون 

کرده ، حافظ . 

امروز ديگر کرسي نقش مرکزيت گردهمايي هاي خانوادگي را از دست داده ، 

بنابر اين کمتر خانواده ها دور هم جمع مي شند ، بلکه دور ميز غذا يا ميز 

سالن خود مي نشينند ( البته دور سيني چاي و گرد اطاق هم ) . 

گل مي گويند و گل مي شنوند و ... 

اوج اين جشن ، يار عاشقان بي دل است ، حافظ اسرار .

در اين ميان ، بايد با هم بود ، يک دل و يک رنگ . در کنار هم بود .