خطاب به مدیران
که در این چند ساله رسم شده است بیان کنم:
آقایان مدیران ( همکارن عزیز و مسئولین محترم )
وقتی سالی با نامی مشخص انتخاب می شود بدان معنا است که تا پایان آن سال باید اتفاقی مهم و جدی در موضوع اعلامی افتاده باشد.
سال پیش ( ۱۳۸۶) سالاتحاد ملی بود. امروز به عنوان یک متخصص مدیریت خیلی برایم جالب است که بدانم بغیر از چندین پوستر وهمایش و سخنرانی و تراکت چه اتفاق مهمی افتاد؟
اتحاد ملی ناشی از تلاش جمعی وگروهی است .
تا چه میزان توانستیم به کارتیمی و گروهی دست بزنیم و تا چه میزان به کودکان ونوجوانان کشورمان یاد دادیم تا به هم کار کنند و همدیگر را درک کنند؟
تاچه حدبین مردم کوچه و خیابان که درگیر روزمرگی هستند آموختیم که می توانند با تشریک مساعیو درک متقابل زدگیو دشواریهایروزمره را کاهش دهند؟
تا چه میزان از تنش های فردی و گروهی کاستیم ؟
؟؟؟
اما امسال هم نامی نوین به خود گرفته است.
نوآوری و شکوفایی.
اگرچه می دانم که می دانید نوآوری و شکوفایی به مدد یک سال زمان عاید نمی شود
اما
امیدوارم که بتوانیم در طول سال تلاش کنیم که نوآوری و شکوفا سازی در کشور بزرگ و کهن ایران بدون خلاقیت تیمی و تلاش گروهی برآمده از خرد جمعی ممکن نیست.
امیدوارم نوروز ۱۳۸۸ را در شرایطی پای سفره های هفتسین بنشینیم که ریشه ای و بیادی بهاینمسائل پرداخته باشیم نه اینکه با چند سخنرانی و سمینار و پوستر
آمار بسازیم و دل خوش کنیم .