بيا من و تو ما بشيم
بيا من و تو ما بشيم
نقش عضويت در يک گروه براي رسيدن به موفقيت
دکتر عليرضا احمدوند
بهصورت کلي «گروه» را ميتوان اينگونه تعريف کرد: مجموعهاي از آدمها از سنين، سلايق يا تجارب مختلف که با هدفي دور هم جمع ميشوند و قصد دارند که با تلاش و کوشش، براي رسيدن به آن هدف فعاليت کنند. عضويت در گروه هم به همين معني است که هر کدام از ما، وارد گروهي شويم که هدف کارهايشان با آنچه در ذهن ما ميگذرد، سازگار و هماهنگ باشد. در اين مطلب کوتاه قصد بر آن است که به شما بگوييم عضويت در گروه (براي خودتان، اطرافيان يا فرزندان) چه مزايايي دارد و چگونه ميتواند در رسيدن به موفقيتهاي آتي به شما کمک کند. ضمن آنکه به برخي از نکات منفي نيز اشاره خواهيم کرد...
ما انسانها ذاتا زندگيمان فردي نيست و جنبههاي اجتماعي بسيار متعدد و متنوعي دارد. از همان ابتداي تولد و دوران کودکي، هر کدام از ما در گروهي به نام خانواده حضور داريم که چند عضو دارد و هر کدام از اعضا در کنار يکديگر مشغول به فعاليت هستند. وظايف مختلفي دارند و به ما در رشد و نمو کمک ميکنند. به همين ترتيب زماني که دوران تحصيل آغاز ميشود و در مقاطع مختلف وارد مدرسه ميشويم، عملا به گروههاي بزرگتر و متنوعتر پيوستهايم. اين قضيه در دانشگاه، محيط کار و کل جامعه، به شکلهاي مختلف و در ابعاد گوناگون جريان دارد. پس عملا هر کدام از ما در مقاطع مختلف زندگيمان، عضو گروههاي گوناگوني هستيم اما صحبت ما در اين مطلب، اشاره به عضويت فعالانه و هوشمندانه در گروههايي دارد که با دانش، سليقه، مهارت و تجربه ما سازگاري دارد و قرار است با پيوستن به آن گروه، در دستيابي به موفقيتهاي آينده، بهتر و قويتر عمل کنيم.
گروهها؛ انواع و اقسام
افراد در جامعه، به دلايل مختلف و اهداف گوناگون دور هم جمع ميشوند و گروه تشکيل ميدهند. اين اهداف و علل، در سنين مختلف و در شرايط مختلف جامعه هم ميتواند فرق کند. اما اکثر گروههايي که دور و برمان ميبينيم، به يکي از اهداف زير تشکيل شدهاند:
گروه دوستان و رفقا: مجموعهاي از افرد هم فکر که از قبل با هم زمينه آشنايي داشتهاند و به همين دليل دور هم جمع شدهاند و هر از چند گاهي، خاطرات گذشته را در نشستهاي دور هم، مرور ميکنند. عمدهترين خاصيت اين گروهها، حفظ روحيه جمعي و کسب انرژي و نشاط براي رفع استرسها و خستگيها و همچنين تلاش بيشتر است.
گروههاي علمي: معمولا در دوران تحصيل يا پس از آن، در مقاطع مختلف (چه در دبيرستان و چه دانشگاه)، عضويت در اين گروهها مطرح ميشود. گروههاي علمي معمولا يک يا چند موضوع و حوزه علوم کاربردي يا علوم پايه را انتخاب و درباره آنها مطالعه، بحث، تحقيق و يا تمرين ميکنند. (مثلا علوم کامپيوتر، زبان خارجي، علوم بيولوژيک و...). شايد بتوان يکي از بهترين گروههايي را که افراد بهتر است عضويت در آنها را مدنظر داشته باشند،همين گروههاي علمي دانست چون به رشد فردي و همچنين رشد جامعه بسيار کمک ميکنند.
گروههاي فرهنگياجتماعي: اهداف گروههاي اجتماعي بسيار متنوع و مختلف است. از فعاليتهاي آموزشي در زمينههاي اجتماعي (مثل ايجاد مهارت، ايجاد شغل، آموزش زنان و کودکان، مهارتهاي ارتباطي، رفع مشکلات و حل مسايل خانوادگي و بسياري ديگر) گرفته تا فعاليتهاي فرهنگي متناسب با عرف و شرايط جامعه.
گروههاي ورزشي: از نام آن مشخص است که چه فعاليتها و اهدافي را دنبال ميکنند.
گروههاي مذهبي: با فعاليتهاي متمرکز بر دانستهها و مهارتهاي ديني.
گروههاي خيريه: يکي از بهترين گروههاي اختصاصي (که برخي آن را جزو گروههاي فرهنگي اجتماعي ميدانند) که در کارهاي خدمترساني داوطلبانه به نيازمندان، بيماران و افراد فقير و مبتلا به مشکلات فعاليت ميکنند. عضويت در يکي از اين گروهها به تناسب علاقه افراد حتما توصيه ميشود. گروههاي ديگري را نيز ميتوان ذکر کرد که فعاليتهاي مختلفي انجام ميدهند ولي اصليترين و مهمترين گروهها که در جامعه به فراواني يافت ميشوند و هم عضويت در هر کدام از آنها، مزاياي خوبي به همراه دارد، گروههاي فوق بود.
پيششرطهاي موفقيت گروه
براي اينکه عضويت در گروه، اين اثرات مفيد را به دنبال داشته باشد، يک سري شرط و شروطي لازم است. در غير اين صورت، حضور در گروه، ممکن است دستاورد موفقيتآميزي به دنبال نداشته باشد:
نياز به هدايت يک مربي يا مسوول: هر گروهي براي آنکه بتواند به اهداف خود دست پيدا کند، نيازمند يک مربي، مسوول يا هدايتگر است. اگر چنين فرد باتجربه، علاقهمند و مسووليتپذيري وجود داشته باشد، ميتواند اعضاي گروه را به سمت دستيابي به اهداف، هدايت کند. در غير اين صورت و چنانچه اعضاي گروه کسي را براي رهبري و مربيگري نداشته باشند، احتمال بسيار زيادي هست که به نتيجه خوبي نرسند.
سازگاري با علايق و سليقه فرد: اگر عضويت در گروه، به اجبار يا بدون در نظر گرفتن علاقه، سليقه و يا اهميت موضوع براي فرد صورت گرفته باشد، درنهايت نتيجه مطلوبي به همراه نخواهد داشت. اين قضيه، خصوصا براي نوجوانان و جواناني که نيازمند راهنمايي براي عضويت در يک گروه هستند صدق ميکند چرا که اگر در گروههايي فعاليت کنند که خوشايندشان نيست، درنهايت نتيجه خوبي نخواهند گرفت و آن وقت تجربيات ناخوشايند آن را به موارد ديگر نيز تعميم خواهند داد.
پذيرفته بودن از نظر علمي، اجتماعي و فرهنگي: عضويت در گروههايي که با عرف علمي، اجتماعي و فرهنگي جامعه سازگار نباشند، فرد را دچار مشکل ميکنند و در آينده او را دچار مسايلي خواهند کرد که از دستاوردهاي کار خود در گروه، بيبهره خواهد ماند. براي جمعبندي بايد گفت که عضويت در گروه (به عنوان يک جامعه کوچک)، مزاياي بسيار زيادي در رشد و ارتقاي تجربه و مهارت هر کدام از ما در رسيدن به اهداف مورد نظرمان دارد. آنچه مهم است، انتخاب هوشمندانه يک گروه براي عضويت در آن، تلاش براي هدايت هدفمند و همچنين حرکت در مسير اهداف مشترک و مورد توافق اعضا است تا نتيجه خوبي در نهايت حاصل شود.