تجربه سالها مديريت ، تدريس و حضور در اجتماع من را کاملا متقاعد نموده است که ايرانيان به دلايلي که ريشه در فرهنگشان دارد از انجام کارهاي گروهي و به طبع آن کار تيمي طفره مي روند . ريشه يابي اين امرفرهنگي کاري ساده نيست . در هنگام مرور و مطالعه کتابي به موضوعي جالب برخوردم که مرا در درک اين ريشه تاريخي کمک نمود:
سرعت يافتن توفيق شرکتها و موسسات در کشورهاي پيشرفته و تلاش آنان بر ربودن گوي سبقت در رقابت از يکديگر ، توجه موسسات و مديران ايراني را نيز به خود جلب مي نمايد تا با تلاش براي درک و شناخت دلايل پيشرفتهاي روز افزون آنان بتوانند علاوه بر ورود به عرصه رقابت در سطح جهاني ، وارد جايگاه رقابت جهت کسب بهترين نتايج گردند. بررسي مديران و شرکتهاي موفق جهان نکات آموختني بسياري را پيش روي محققين و مديران تلاشگر ايران قرار مي دهد تا با فراگيري رموز موفقيت آنان بتوانند کسب نتايج چشمگير در موسسه خود را امري حتمي نمايند .
اهميت کار تيمي از منظر مديريت سازمان
هميت کار تيمي از منظر تنشهاي سازماني
اهميت کار تيمي از منظر سرعت درکسب نتايج
اهميت کار تيمي از منظر ارتباطات درون سازمانی
اهميت کار تيمي از منظر توفيق مداری
[1] Team working
[2] Group working
پيش از هر سئوالي ضروري بنظر ميرسد تا ابتدا نشان داده شود که از بين منابع مختلف سازمان ، نيروي انساني مهمتر تلقي ميگردد تا پس از آن به ساير موارد اشاره شود . در نگاهي سيستماتيک به سازمان مي توان چهار عامل نيروي انساني ، سرمايه ، مواد اوليه و ماشين آلات را به عنوان منابع سازماني بر شمرد[1].
براي استدلال اهميت نيروي انساني از ميان منابع اشاره شده مي توان گفت که اين تنها نيروي انساني است که مي تواند با بهره گيري از دانش و توانايي خود به کسب يا ايجاد سرمايه و نقدينگي لازم براي خود و موسسه نايل آيد ، با بکارگيري مناسب از کارکردهاي ذهني و جسمي خود قابليت بهره برداري موثر از مواد اوليه را به سازمان بدهد و در نهايت نيز با استفاده از تخصص و مهارت خود بتواند کارآمدي ماشين آلات شرکت را دوچندان نمايد . بنظر ميرسد اين رابطه ها روابطي يک سويه هستند . بدين معني که مي توان گفت نيروي انساني کارآمد توان خلق و جذب سرمايه ، استفاده اثربخش از مواد اوليه و بهره برداري شايسته از ماشين آلات را دارد . اما سرمايه هنگفت الزاماً به معني قابليت در جذب ، بکارگماري يا نگهداري نيروي انساني متخصص نيست . مواد اوليه مرغوب و گران موجب جلب نيروي انساني نمي گردد و نيز ماشين آلات پيچيده حتماً به معني وجود نيروي انساني خبره نيست . چنانکه در بسياري از موسسات شاهديم که منابع مادي فراوان به سادگي اتلاف مي گردند ، ماشين آلات سرمايه بر فراواني وجود دارند که توان استفاده از تمامي قابليتهاي آنان موجود نيست و مواد اوليه به سادگي ضايع مي گردند فقط بدليل استفاده از نيروي انساني ناکارآمد.
[1] Samuel C. Certo " MODERN MANAGEMENT " sixth edition, 1994, ALLYN AND BACON
افزايش قابليتها و توانائيهاي اعضاء تيم ( کارکنان )که نام آن را هم افزايي[1] مي گذاريم موجب مي گردد تا مديريت سازمان را متوجه يک نکته اساسي نمايد و آن اينکه مي تواند با استفاده از تعداد کمتري نيروي انساني نتايجي را عايد سازمان نمايد که در صورت عدم استفاده از تيم کاري بايد براي دستيابي به همان ميزان بازده ، تعداد بيشتري نيرو در اختيار داشته باشد . افزايش اين تعداد نيرو به معني افزايش حجم و ميزان مشکلات مرتبط به نيروي انساني است ، نظير بيمه ، ماليات ، انگيزش، حقوق و مزايا ،حضور و غياب و غيره
اهميت کار تيمي از منظر مديريت سازمان
هميت کار تيمي از منظر تنشهاي سازماني
اهميت کار تيمي از منظر سرعت درکسب نتايج
اهميت کار تيمي از منظر مديريت سازمان
هميت کار تيمي از منظر تنشهاي سازماني
اهميت کار تيمي از منظر سرعت درکسب نتايج
اهميت کار تيمي از منظر مديريت سازمان
هميت کار تيمي از منظر تنشهاي سازماني
اهميت کار تيمي از منظر سرعت درکسب نتايج
اهميت کار تيمي از منظر مديريت سازمان
هميت کار تيمي از منظر تنشهاي سازماني
اهميت کار تيمي از منظر سرعت درکسب نتايج
اهميت کار تيمي از منظر مديريت سازمان
هميت کار تيمي از منظر تنشهاي سازماني
اهميت کار تيمي از منظر سرعت درکسب نتايج
صدها سال است که ايرانيان با محاسباتي دقيق زمان تحويل سال را بدست آورده اند . هنگامه اي که زمين دوري کامل بر محور خود زده و به نقطه اولش باز مي گردد. اين تحويل مکاني و زمامي را در تحول ايام ديدند و نامش را بهار نهادند. سرمستي طبيعت ايشان را نيز مسرور مي نمود و همگام با آن به شادماني مي پرداختند. شادي که عظمتي خاص بر آن متصور بودند تا بدان پايه که با چهارشنبه سوري به استقبالش بروند و خانه ها را براي ورود به آن حال و هوا بيارايند و در پس آن تحول تا سيزده بدر به جشن و سرور مي پرداختند. تغييراتي که بر احوال سياسي و اجتماعي ايران در طول اين صدها سال گذشت نيز موجب نشد تا تغييري بنيادي بر فلسفه هاي آن پايکوبي ها رخ نمايد.
وجه غالب و مشترک آئين هاي نوروزي را مي توان در گرد هم آمدن و با هم بودن مشاهده نمود. جشنهايي که به تشويق و ترغيب رفتارهاي جمعي و گروهي مي پرداختند و از اجتماعات انساني بهره منديهاي فراوان مي ساختند. خوشي را در جمع نشان مي دادند و جشن را با گروهي شدن مردم رسميت مي بخشيدند.